1924 den bu yana,cagdas ve demokratik yapisi ile tum barolara ornek olmus,ari gibi caliskan,onlarca komisyonu bulunan,insan haklari merkeziyle,iskenceyi onleme gurubuyla,insan haklari ihlallerinin en yakin takipcisi,kent ve cevre konularındaki duyarlı uyeleri ile,izmir kenti rantiyecileri ve kent yagmacilarinin bas dusmani,meslek,kent ve ulke sorunlari hakkinda raporlar hazirlayarak cozum ureten,izmirli avukatlarin meslek orgutu.
izmirde cankaya dersanesi ile ortaklardi ve bir de kubilay dersanesi vardi. sanirim bunlarin sahipleri ayniydi. ama izmir buyuk dersane’ye dair hatirladigim en onemli şey yuzbinlerce ogrencisi vardi ve ben “zaten okulda bu kadar ogrenciyi goruyorum, bir de burada niye? ” diyerek sogumuşlugum vardi. (taş gibi ogrencileri yok degildi)
beş dakika önce, ofis sandalyemizin kendinden titremesi şeklinde ortaya çıkan olay..sırf benim sandalye sallanmamış, herkeşler “duydun mu, hissettin mi depremi?” diyerekten telaşlı sual pozisyonunda…evet, söz ışıkaradaşiddet kaçtır, hasar nedir?
genellikle mavişehir gibi bataklık üzerinde kurulu arazide hissedilen, göztepe gibi kayalık zeminli yerde etkisini yitiren önemsiz depremler
ışıkara ışık ile cevap vermiştir serzenişlerimize..deprem merkez üssü manisa’nın turgutlu ilçesi olup, 4,7 şiddetindedir bahis konusu deprem..(umarım kazasızdır diye de eklemekte fayda var.. )
sanildiginin aksine deprem konusunda tarihte cok kotu tecrubelere sahip olan izmirde aklima ilk gelen buyuk depremlerden birisi m.o. 100 donemlerinde gercekleşmiş ve bazi kaynaklara gore de 100.000 den fazla olunun oldugu, ki daha cok efes yoresini etkledigi izmir depremidir. ki o zamanki yapilarin 1-2 katli ve yaşayan sayisinin da fazla olmamasi depremin boyutlarini gosterir. hatta bazi abartili kaynaklara gore olu sayisi 500.000 e ulaşmiştir*
inanilmaz bozulmamistir. hele yazlari, gunesin sicakligi ortaya cikmadan gecirilebilecek muhtesem saatlerdir. kume kume kuslar catilardan catilara ucar. kumrular o degisik tonlamalariyla otuyorlardir. balkona cikarsiniz, serin bir hava* yuzunuze vurur. “havanin tadi mi olurmus?” dersiniz kendi kendinize, fakat hava tatli bir lezzet birakir genzinizde.
hele birde deniz kenarinda iseniz icinize cektiginiz o iyot kokusu bambaska duygular uyandirir
o aydınlık izmir günü daha başlamadan havadaki tatlı serinliği içinize çekersiniz okulunuza giderken.insanlar daha yeni yollar düşmüştür.inönü caddesine çıkarsınız okullarına giden öğrencileri görürsünüz.binaların arasından birazdan açık mavini alacak denize bakarsınız.rüzgar saçlarınız arasında süzülür.birazdan gözleri alıcak güneş tüm aydınlığyla ortaya çıkacaktır.
(bkz: sevinç pastanesi)
haydiii givriiiiiiiiik,boygoz,boyaca givreeeeeek
perdenin aralik kismindan yuzunuze akan gunes isinlari,sokakta sunlari bitiriyimde bir an once okula gidiyim tadinda bagiran gevrekci cocuklar,acik kalmis sokak lambalari..
parıldayan güneşiyle ne kadar yorgunda uyanılsa içine enerji dolduran sabah..
bir pazar sabahı erken sayılmayacak bir saatte kıbrıs şehitleri caddesi’nde yürürken neredeyse tümü kapalı olan dükkanları, sokakta yürüyen bir allahın kulu bile olmadığını gördükten sonra yaşanan dumur halinin çağrışımı.
günlerdir herhangi bir sabaha şahit olmamış, alabildiğine karışık ve bulanık bir kafayla sabaha karşı yolda yürüyorsanız ve gerçekten nedensizce iyi birşeyler kıpırdanmaya başlıyorsa öylece durun, bakın, dinleyin: kadın*,geceliğini üzerinden çıkarmakta…
güneşin ilk ışıklarıyla bok kokusu sarmaya başlar körfezde ortalığı…
doğan güneşin sizi uyandırmasıyla başlar.pencerenizi açıp dışarıya bakarsınız millet işe gitmek için çabalar, martılar yemek peşinde ciyaklar, okul servisleri öğrencileri alır, apartman kapıcıları yerleri temizlemektedirler* karşı koyamazsınız bu güzelliğe.ocakta yeni demlenmiş çayın kokusu kaplar evi.fokurdaya suyun sesi..pencereyi açıp dışarının koklanması ve o temiz hafayı ciğerlerinize çekmeniz önerilir.
“gevrek var boyoz var” nidasıyla dolaşan amcanın nasıl ulaştıgı henüz bilinemiyen ses desibeliyle başlayan ,yazın inanılmaz sıcak olabilen,lise yıllarında bornova sokaklarında terasın veya şimdi yerinde yeller esen vagon kafetryanın yolunu çapaklı gözlerle bulmaya çalışmakla devam eden ve “gevrek var boyoz kalmadı” repliği eşliğinede son bulan süreç.
sahil evlerinde bulunan bir cok kafeterya’da cift kaşarli omlet, balli kaymak eşliginde hafta sonlari kahvalti etmek. arkasindan urla’ya uzanip bazlama yemek, oha olmak.
binasını imar izni çıkmadığından bir türlü tamamlayamayan bu sebeple geç açılan üniversite. eskinin oteli, şimdinin üniversite kampüsü olarak kullanılan bir binada, balçova’da eğitim vermektedir.
otelden bozma ready made üniversite. körfez savaşı periyodunun çırpınan özel-sektör-gazıyla-”modern”-olma-yolundaki-izmir’inin nazar boncuğu ve balçova-narlıdere-inciraltı hattına bugün henüz yerleştirilmekte olan ve imar planında yerleri 10 yıl öncesinden ayrılmış olan alışveriş merkezleri - oteller - sirkler - lunaparklar - iş merkezlerinden oluşan kitsch zincirinin erken bir habercisi olarak teleferik semtinin ve dolayısıyla yine sözkonusu dönemin ürünü olan otoyol tarafından bakıldığında balçova-narlıdere panoramasının bir ucuna plansızca oturtulmuş ve birkaç sene içinde sahiplerince nasıl ve nedense terkedilmiş, birkaç yıl kırık pencereleri, paslı kapıları ve sadece bir adet bekçisiyle beklemeye bırakılmış 5 yıldızlı, kumarhaneli plaza otel’in enkazını devralmış olan “üniversite”. dönüştürme projesinin mimarı eskiden kumarhane olarak kullanılan bölüme iktisat fakültesi konseptinde acaba ne gibi bir işlev vermiştir, çok merak ediyorum.
http://www.izmirekonomi.edu.tr
tamamen piyasa. okul değil sanki the plaza. okula ponçiyakla geleni bilirim.
alnımızdaki terden yansıyan ışınlarla, aydınlanan ufuklar karanlığı kovacak, her buluşla türk adı yayılıp dalga dalga, uygarlığa borcumuz bizlerle son bulacak. aşacağız batıyı, bilimde teknikte biz, atatürk’te birleşmiş, izmir fen liseliyiz. mutlaka aşacağız her engeli her zoru , ulustan aldığımız heyecan var inanç var, önümüzde atanın çizdiği bilim yolu, başımızda bilgiden ışıldayan bir taç var. aşacağız batıyı, bilimde teknikte biz atatürk’te birleşmiş, izmir fen liseliyiz. söz:ihsan kurt müzik:ahmet saçan
belli bir süre kalırsanız ya tam bir ot ya da bir manyak olarak çıkarsınız ortası yoktur. efsane hocaları direkt olarak ruh hastalığı merkezlerinden toplanmışlardır. ayrıca her gün yeni bir macera ve abzürdlük anlamına da gelir.
nerden bakarsaniz bakın hayatımın 3 senesinin geçtiği, çok şey öğrendiğim, bir yığın hatırlanası anımın geçtiği, her önünden geçtiğimde bahçede koşturup duran o zayıf uzun boylu beni gördüğüm, günde 14 saat çalışmaya mahkum edildiğim lisem…
türkiye’deki en iyi fen lisesi.üniversitede fizik profu sadece bu okul üniversite fizik müfredatına yakışır bir eğitim veriyro,onlar bu konularda zorlanmazlar demişti.mezunları ya acaip karizmatiktir,hayata hazırlıklıdırlar.ya da süper ottur.en azından benim karşılaştıklarım öyleydi.
izmir otogari bina olarak şekilsizdir ama yine de düzenlidir.servislere ulaşma konusunda karışıklık olduğu da doğrudur.fakat sonuçta orası bir otogardır ve sırf bu özelliğinden dolayı nefret edilmeyi hakeden bir mekandır.bornova’ya girmenizin üstüne 15 dakikalık bir yolculuk yaptırması da cabası.bu yüzden otogara girmeyen varan,ulusoy,boss gibi firmalar tercih edilebilir.
mimari projesi bir tasarım yarışması sonucunda elde edilmiştir; müellifi merih karaaslandır.
temizliği tartışılmaz ve fakat otobüslerin durak yaptığı yerlerden servis araçlarına yol yorgunu bedeninizi ve ağırlığı n kat artmış kimi bagajsal oluşumlarınızı taşımak adına kabus gibi bir yokuş inmek zorunda kaldığınız otogar. arabalı taşıyıcılara para* vermek aklınızın ucundan şöyle bir geçse de kendinizi her nasılsa kandırıp bu kabusun içine sürükleyiverirsiniz.** saçma sapan bir görüntüsü vardır bu otogarın: kentin hiçbir zaman tarihsel değer taşımayacak 30 piramitini tepesinde barındıran bir binası vardır.
kendi sitesi olan teşkilat..http://www.izmirpolis.gov.tr
bisikletli sahil polisi gibi bir altkümesi de olan teşkilat.
kalemtraş dediğimde suratıma “hocam düzgüye kalemtraş diyo buu!!” şeklinde bağıran bir kısım insanın kullandığı şive
çamaşırsuyuna da klorak deriz biz..
dogru kullanim: niye ?izmirli kullanimi: niye ki?en bi izmirli kullanimi: niye kine? (muhtemelen bitişikyaziliyordur)ki bu nokta da ayrilacagimiz olay en bi izmirli olayidir (degil mi kine?)
anlamı pekiştirmek amacıyla kullanıldığını düşündüğüm ki.örnek bunun neresi yanlış ki?samsunluların dası gibi bir şey herhalde.