Fa Yeung Nin Wa
sigara dumanina, sirt sirta vermis iki kisinin bir duvarin iki yaninda durusuna, yumeji’s theme calarken merdivenlere, yagmur damlalarina kilitlenen wong kar wai kamerasi.. ask her zaman soylenmeli mi yoksa hic dile getirilmemeli mi bir delige sir olarak fisildanip sonsuza kadar hapis mi edilmeli.. maggie cheung’un camda dururken, cicekli elbisesi, elindeki cicekli bardak, cicekli perdeler, arkadaki cicekli abajur, her sey bir inceligi bir zarafeti mi yansitiyordu.. her kare her nota her harekeket askin inceligini, kirilganligini mi gostermek istiyordu.. baslarda siradan bir tip gibi gorunen adamin film ilerledikce asik olunasi bir karaktere donusmesi, merdivenlerde karsilastikca kacamak bakislardan oteye gitmeyen iletisim.. adamin pesinden singapura gidip de sadece oteldeki odasinda o yokken saatler geciren kadin, hangi histir ki aska ulasmanin otesinde bunun zevkine varmakla yetinir..
gerçekten de her hatırlayışımda hala stendhal senromu yaşatan bir film, neden bu kadar çok etkilendiğimi düşünmüş olmama rağmen hala çözebilmiş değilim.
(bkz: karim kocani benimle aldatiyor)(bkz: kocan karimi seninle aldatiyor)(bkz: karin kocami seninle aldatiyor)(bkz: kocam karini benimle aldatiyor)