Zuppe
insan ilişkilerinin her alaninda (kişinin yalin hâli de dahil olmak uzere) tamamen şekli yonleriyle kendini belli bir sosyal gruba ait hisseden ve/veya o sosyal gruba ait oldugunu hissettiren ve/yahut da o sosyal gruba kendini kabul ettirmeye calişan kimse. snop da zuppenin eşanlamlisi, eşsessizidir.
zuppelik meselesi, netice itibariyle herşeyden once yaşam bicimi, sonra da hareketler/hareketsizlikler uzerinden parca başi ve oz’deki erozyona endekslenerek dikkate alinmalidir.zuppelik, kof şekilcilik; gosteriş budalaligi ise idesizoolojisidir!
zuppelik, ayrani yok icmeye, tahtmobille gider sicmayadir.bu ayransizliga en guzel ornek, yuzyillarini muteakiben, -ozellikle en iyi senaryo, en iyi yonetmen, en iyi baş erkek oyuncu, en iyi baş kadin oyuncu, en iyi figuran, en iyi hadim, en iyi haremagasi, en iyi kaptân-i deryâ, en iyi şehremini, en iyi yeniceri, en iyi sadrâzam, en iyi maliye, en iyi lâle, ve en iyi v.s. dallarinda- altin lâle odullerini de alan “lâle devri” ile koskoca bir imparatorlugun son donem saraylaridir.ayni şekilde rahmetli turgut ozal’in turkiye’nin bir donemine zevceleri, mahdumlari, mahdumeleri, damatlari, gelinleri ve tum akraba taallukatiyla parmak attigi ayraca denk duşen ii. lâle devri ile the chillers’in elledigi donem olan iii. lâle devri de muhakkak anilmali, anilmadan gecilmemeli, gecildikten sonra da unutulmamalidir. bu son iki donem dede korkut soyundan gelen bir torun dede tarafindan ibretle anlatilmali, aktarilmalidir.
zuppelik dil, duşunce ve davranişlariyla bu şekilcilikten oz’e intikali mumkunsuz bir yaşam bicimidir. tum onyargilari, degerlendirmeleri, peşin ya da beş taksitli hukumleri hep bu bag’li oldugu zuppelige endekslidir. cogu kez bu onyargi, degerlendirme yahut da peşin hukum bir “prensip” adi altinda da ortaya cikabilir. cogu kez zuppeligin, bir yaşam biciminden ote, ana renklerin ara tonlari olarak ortaya ciktiginin da alti cizilmelidir. bir tavrin zuppelik olarak degerlendirilmesi, her halukârda, yaşam bicimi olarak kabul edilen zuppelikten farklidir. haa, o ona başka isimler bulabilir. zuppelik demez de “yirmi senelik cumhuriyet okuru”, “biz dinozorlar”, “acili kuşak”, “cemaatimiz”, “bizim parti”, “biz ga’ssaraylilar” diyerek sozunu ettigi sosyal grubun tum sorumsuzluklarina dahil ve vitrinindeki konu mankeni kadar anlamli, sorumlu ve kiymetli olur! her sosyal grup nitelik kadar nicelik problemi de yaşadigindan oturu “bir tad-bir doku” olarak barindirir icerisinde o’nu, besler ve muhafaza eder. bazense “vitrin” diyerekten, sorumsuz sorumluluklar yukler. danişman, başdanişman, genel kurul uyesi, yedek uye vb. yapar. o sorumsuz sorumluluklari ile taşinan bir canta, dekoratif bir unsurdur. bunun en guzel orneklerinden bir tanesi mîna urgan’in “siyasal” yaşamidir.
ressamin zuppeligi nasil olur? şoyle ornegin: “efendim, buradaki atlarin gozlerinin kirmizi ciban olmasinin ozel bir nedeni var midir?” diye sorarsiniz. cevap şoyledir: “siz nasil anliyorsaniz oyle!” cevabin muhteşemligine bakar misiniz? biz nasil anliyorsak oyleymiş. yani ressamimiz şunu demeye getirir ve demez: “kardeşim yok bir sebebi oyle yapmak istedim ve yaptim”. belki rafadan ciftlik yumurtasi yerken, ciftligin guneş kizili damlamiştir atin gozune. bu, bu soylenmez! cunku bunu soylemek zayiflik olarak algilanir her nedense! soru biraz alcakgonullu formattaki zuppelikle giderilir.